විභාගය දවස්

යුනියේ තුන්වන අධ්‍යන වර්ෂයේ අවසානයටත් ඇවිත්. මේ දවස් වල Final Exams. අනිත් කැම්පස් වල වගේම අපෙත් මේ දවස් වලට තමා කැම්පස් එකේ කට්ටිය වැඩිපුරම වැඩකරන හැටි බලාගන්න පුලුවන්. කිසිම භේදයක් නැතුව 1 වසරේ ඉදන් 4 වසරට යනකන් මල්ලිලා නංගිලා, අක්කලා අය්යලා අම්බානෙට වැඩ. සමහර Subjects අවුල් ගිය පරන සීනියර් අයියලා අක්කලවත් මේ කාලෙට දකින්න කතාකරන්න පුලුවන්. හැම තැනම කුප්පි දානවා. සමහර උන් යන්තන් ගොඩයන්න වැඩ කරනවා. සමහරු වැඩ පෙන්නන්න වැඩකරනවා. කොහොම උනත් Exams කාලෙට හැම එකාටම තියෙන්නේ එකම අරමුනයි. ඒ Repeat එකක් ගහගන්නේ නැතුව Subjects ටික ගොඩදාගන්න එක.

කුප්පි වලත් එක එක මට්ටම් තියෙනවා ඉතින්. එකෙක්ට හරි කිහිප දෙනෙක්ට හරි දාන කුප්පිය Normal කුප්පිය. Batch රෙෆා ලා එහෙම මූලිකත්වය අරගෙන Hall එකක් එහෙම Book කරලා Full Publicity එකක් දීලා ලොකු සෙටාර් එකකට දාන කුප්පිය මෙගා කුප්පිය. මේ අතරේ සිද්ද වෙන හොර කුප්පිත් නැතුවම නෙවෙයි. මේ අතරේ පුලුවන් පුලුවන් එවුන් Past Papers වලට උත්තර ලියලා Facebook Group වලට Upload කරලා එහෙමත් අනිත් උන්ට ගොඩයන්න පුල් සප් එක දෙනවා. ඒකට තමා කියන්නේ Batch Fit එක කියලා.

කැම්පස් එකක් ගත්තහම එක එක හිදිහේ මිනිස්සු ඉන්නවා. මම ගිය අවුරුද්දේ මාතර බෝඩිං වෙලා ඉන්නකොට ඒ බෝඩිමේම හිටියා සීමාවාසී ගුරුවරු ඩබලක්. එකෙක් කොමඩියා, අනිකා මෝටියා. ඒ කාඩ් උන්ට පීඨේ ඉන්න කාලෙදිම වැටිච්ච ඒවා. මෝටියා එක දවසක් කිව්වා, "මචං, මිනිස්සු අදුරගන්න නම් විද්‍යා පිඨේ යන්න ඕන" කියලා. උඹලා බලයි මොන හරුපයක් ද ඒ කියලා. ඒකෙන් අදහස් වෙන්නේ, විද්‍යා පිඨේ කියන්නේ සමාජේ ඉන්න එක එක මට්ටම් වල එක එක සිතුම් පැතුම් තියෙන එවුන් සෙට්වෙන තැනක් නේ. ඕනම කැම්පස් එකක් එහෙමයි. මිනිස්සු ගත්තහම, එක එක විදියයි කියලා නොදන්න එකෙක් නෑනේ. අන්න ඒ විදිහේ මිනිස්සු ගොඩකට එකට වැටිලා ආශ්‍රය කරන්න සෙට් වෙන තැනක් තමයි කැම්පස් එකක් කියන්නේ. මේ එක එක විදිහේ මිනිස්සු කොයි වගේ උනත්, මට තක්කෙට එක දෙයක් උන් ගැන කියන්න පුලුවන්. මොකා උනත් මේ හැම එකාම විභාග වලට බයයි. 1st Year උන්ගේ මේ බය ටිකක් අඩුයි, උන්ට තේරුමක් නැති නිසා මුලදි. ඒත් උනුත් Semester එකක් ඉවර වෙනකොටම ටොපියේ රස දැනගන්නවා.
4th Year අන්තිම Semester එකේ උන්ගේ මේ බය උපරිමයි. Repeat ගහගෙන ඉන්න උන්ටත් අන්තිම කාලේ ලං වෙනකොට  තමා හොදටම තදවෙන්නේ. Batch එකේ අනිත් ඔක්කොටම Convocation තියෙනකොට පැත්තකට වෙලා Convocation එක බලලා එන්න යන එක ලේසි Feeling එකක් නෙවෙයි කියලා, මේකේ තෙම්පරාදු වෙච්ච එවුන් හොදටම දන්නවා. Repeat හින්දා Degree එක පරක්කු වෙච්ච සීනියර් අයියලා, අක්කලා එක්ක එහෙම කතා කරහම උන්ගේ Feeling එක බොක්ක කුඩුවෙන්න වදිනවා.

Batch Top වෙන්න වැඩ කරන එකත්, පොරත්වයෙන් Run කරං ඉන්න එකත්, වල බහින එකත්, කොයි අයියත් විභාග වලට බයයි. ඒක තමා කාගෙන් හරි කුප්පියක් දාගෙන හරි ගොඩයන්න හදන්නේ. ඉතින් ඕක හින්දා මුලු කැම්පස් එකම, එක අරමුනක් වෙනුවෙන් වැඩ කරනවා. සිරාවට කොරිඩෝ දිගේ ඇවිදන් යනකොට කොල්ලො කෙල්ලො , පඩිපෙලවල් වල වාඩි වෙලා, බිම වාඩි වෙලා, ප්ල්ග් තියෙන තැන්වල ලැප්ටොප් ගහගෙන වැඩ කරනවා. සිරාවට දකින්න ආසයි. විභාගේ කියන එක තඹ සතේකට ගනන් ගන්නේ නැති එවුන් ඇගිලි ගානටත් වඩා අඩුයි. එහෙම එකෙක් ඉන්නේ කලාතුරකින් තමයි.

විභාගේ තියෙන ඉවර වෙන Subjects එකක් ගානේ, ලියපු එවුන් ලබන්නේ පට්ටම සතුටක්. මචන් තව එකක් ඉවරයි, තව 4යි. මචං, තව තුනයි ගොඩ දාගන්න තියෙන්නේ. මචං හෙට අනිතිම එක, ඒකෙන් පස්සේ අපි නිදහස්. මේ නිදහස කියන්නේ මොකක්ද කියලා, දෙපාරක් කල්පනා කරහම හිනා යනවා සිරාවට. ජීවිතේ කියන්නේ වගකීම් ගෝනියක්. Subject එකක් ලිව්වා කියලා ඒ වගකීම් වලින් නිදහස් වෙන්න බෑ. අනේ ඔය මොන බයිලා උනත්, Subject එක ගොඩ දාලා කොල්ලො පට්ටම සතුටක් ලබනවා. විභාගේ සතපහකට ගනන් ගන්නේ නැති, විභාගෙට බය නැති එකා ගෙවන්නේ කරුමයක් ද කියලත් හිතෙනවා වෙලාවකට. උට ඒ සතුට ලබන්න පින නෑ. මේ සතුට නිසාම තමා අන්තිම දවසෙ කොල්ලෝ වැටෙන්නම බොන්නේ, විභාගේ දවස් ටිකේ අල්ලගෙන හිටපු ඒවටත් එක්ක ඇරියස් ගන්න. කෙල්ලො ඉතින් ගිහින් Films, TV Series බලනවා. අපේ බෝඩිමේ නම් පොඩි සංගීතයක් ගිහින් තමයි මේ සැරේ විභාගේ අවසානය සෙට් උනේ. චාචා(Batch එකේ එකෙක්) උගේ ගිටාර් එකත් අරන් අපේ බෝඩිමට ආවා. හෙලයා(රූමා) ගේ Keyboard  එකත් තිවුන නිසා, සිංදු කෑලි ටිකක් පත්තු කලා. බොන්නෙත් නැති නිසා, ඒක තමා අපේ ආතල් එක.

ඔන්න ඔහොම තමයි, අවුරුදේ මේ කාලේ ගෙවිලා යන්නේ. අපේ Uniයටනම් මේ කාලය අවුරුද්දට දෙපාරක් එනවා. සමහර කැම්පස් වල එකපාරයි.